[Recenzja] Depeche Mode - "Spirit" (2017)

Z pewnością nie jest to najbardziej wyczekiwany album tego roku, pomimo statusu zespołu i wielkiej promocji ze strony wytwórni. Nie da się ukryć, że Depeche Mode najlepsze lata ma już dawno za sobą. Kryzys zaczął się wraz z początkiem XXI wieku. Do tamtej pory każdy album grupy z Basildon miał swój własny, wyrazisty charakter i wypełniony był autentycznymi przebojami. Jednak po rozstaniu z Alanem Wilderem - nie tylko najlepszym instrumentalistą ze składu, ale też zdolnym aranżerem - grupa zaczęła popadać w marazm. Kolejne płyty bazują już wyłącznie na tych samych, ogranych schematach w kwestii kompozycji, aranżacji, brzmienia i produkcji. Coraz mniej też na nich charakterystycznych utworów, choć do tej pory trafiały się jeszcze jakieś pojedyncze przebłyski w rodzaju singlowych "Precious" czy "Heaven".

W przypadku "Spirit" nie zdziwiłoby mnie, gdyby okazało się, że jest to zbiór odrzutów po trzech, czterech poprzednich albumach. Stylistycznie czy brzmieniowo wszystko się zgadza, tylko trudno wskazać tu jakiś wyróżniający się utwór. Na pewno nie jest nim wybrany na pierwszy singiel "Where's the  Revolution?". Jego największym problemem wcale nie jest tytułowy brak rewolucji, choć rzeczywiście zespół okopał się na mocno wyeksploatowanym przez siebie polu. Najgorsze jednak, że tak bardzo brakuje tu energii, entuzjazmu z grania czy choć trochę wyrazistej melodii, co właściwie z automatu powinno go dyskwalifikować jako singiel.

Kłopot w tym, że z tego samego powodu należałoby odrzucić każde z jedenastu pozostałych nagrań. W dodatku sami muzycy są chyba świadomi słabości tego materiału, co sugerują w tytułach. I tak np. uboga wariacja na temat "Walking in My Shoes" nazywa się "Going Backwards", a kolejna już wersja "A Question of Time" to "So Much Love", bo zbyt wiele już tych piosenek o miłości nagrali. Formę kompozytorską twórców materiału najlepiej opisuje "Poorman", a tytuł "Fail" - jednego z tych śpiewanych przez Martina Gore kawałków, które od dawna trudno od siebie odróżnić - idealnie podsumowuje całość. Jednak "The Worst Crime", jaki popełnili muzycy, to wydanie tak wymęczonej płyty mimo świadomości jej słabości. Jeśli tak to ma wyglądać, to ja apeluję o "No More" nowej muzyki Depeche Mode.

Ocena: 3/10

Zaktualizowano: 12.2024

---

Depeche Mode - "Spirit" (2017)

1. Going Backwards; 2. Where's the Revolution; 3. The Worst Crime; 4. Scum; 5. You Move; 6. Cover Me; 7. Eternal; 8. Poison Heart; 9. So Much Love; 10. Poorman; 11. No More (This Is The Last Time); 12. Fail

Skład: Dave Gahan - wokal; Martin Gore - instr. klawiszowe, gitara, wokal (7,12), dodatkowy wokal; Andy Fletcher
Gościnnie: Charles McCloud Duff - programowanie; Kurt Uenala - probramowanie, gitara basowa (8,11); James Ford - perkusja (1-6,8-12), gitara pedal steel (6)
Producent: James Ford

---