[Zapowiedź] Premiery płytowe maja 2026

Autor: Opublikowano:
Wybrane okładki muzycznych premier maja 2026.


Co ciekawego ukaże się w czerwcu? Choćby nowe płyty Otay:onii oraz Mabe Fratti w duecie z Billem Orcuttem, EP-ka Little Simz, pierwszy od siedmiu lat album American Football i pierwszy od lat trzynastu Boards of Canada, a dodatkowo archiwalny Frank Zappa z samych początków kariery.

Muzyczne nowości maja 2026:


1 maja:
  • Alvarius B. - Malarial Dream
  • American Football - American Football [LP4]
  • Bergsonist - Depths
  • Billie Eilish - Hit Me Hard and Soft: The Tour
  • Jason Moran, BlankFor.ms & Marcus Gilmore - Shards
  • Merzbow - TripleAkuma
  • Pentagram - High Voltage: Live at Spotsylvania '78 [archiwalia]
  • Seefeel - Sol.Hz
  • Taj Mahal & Phantom Blues Band - Time
  • The Black Keys - Peaches!
  • Thurston Moore / Bonner Kramer: They Came Like Swallows - Seven Requiems for the Children of Gaza
  • Venom - Into Oblivion

5 maja:
  • Francesca Naibo & Theresa Wong - Weather Eye

8 maja:
  • Ahmed - Play Monk
  • Fire-Toolz - Lavender Networks
  • Laurie Anderson with Sex Mob - Let X=X
  • Les Rallizes Dénudés - Disque 4 -'76 Studio et Live- [archiwalia]
  • Little Simz - Sugar Girl EP
  • Otay:onii - 愛在屎邊邊 [Love Is in the Shit]
  • Shye Ben Tzur, Jonny Greenwood & The Rajasthan Express - Ranjha
  • Vladislav Delay Quintet - vd5

15 maja:
  • Adam Rudolph - Sunrise
  • Alan Braufman - Anthem for Peace
  • Cocanha - Flame Folclòre
  • crys cole & Oren Ambarchi / Giuseppe Ielasi - Sparkling or Silent / Unfamiliar Music (Paris)
  • Frank Zappa - Zappa '66 Vol. 1: Live at TTG Studios [archiwalia]
  • Genesis Owusu - Redstar Wu & the Worldwide Scourge
  • Immanuel Wilkins Quartet - Live at the Village Vanguard Vol. 3
  • Jeff Parker ETA IVtet - Happy Today
  • John Zorn - Seven Sonnets
  • Lawrence English & Werner Dafeldecker - Fathom Tides
  • Smerz - Easy EP
  • The Field - Now You Exist

21 maja:
  • JPEGMAFIA - Experimental Rap

22 maja:
  • Aho Ssan - The Sun Turned Black
  • Bill Orcutt & Mabe Fratti - Almost Waking
  • Brunhild Ferrari / Eiko Ishibashi / Jim O'Rourke - L'oreille Voleuse
  • Clark - Opponent Stims
  • Ed O'Brien - Blue Morpho
  • Ekmeles - Nonsongs
  • Joel Futterman & William Parker - Transcendent Universe
  • Myra Melford / Satoko Fujii - Katarahi

29 maja:
  • All Them Witches - House of Mirrors
  • Boards of Canada - Inferno
  • Guided by Voices - Crawlspace of the Pantheon
  • Iceage - For Love of Grace & the Hereafter
  • Paul McCartney - The Boys of Dungeon Lane
  • Tom Penaguin - Tom Penaguin II

Etykiety:

Komentarze

  1. Decybel30 kwietnia 2026 20:58

    Jeszcze Jpegmafia wydaje nowy album

    OdpowiedzUsuń
  2. Solfero30 kwietnia 2026 22:34

    Na pewno wspomniałbym też o premierze nowego albumu Darkthrone, jednak nie będzie większych zmian stylistycznych. Produkcja będzie ok, muzyka też spodoba się fanom. Oceny nie wystawi się, bo tutaj to sensu nie ma. Ja chciałbym zaproponować przesłuchanie debiutu Necromantia. Album w większości na samych gitarach basowych, a bardzo ciekawie mi się tego słuchało.

    OdpowiedzUsuń
  3. JD19 maja 2026 14:22

    Warto dodać też: https://amarxe.bandcamp.com/album/tom-penaguin-ii

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Komentarze niezwiązane z tematem posta nie będą publikowane. Jeśli jesteś tu nowy, przed zostawieniem komentarza najlepiej zapoznaj się ze stroną FAQ oraz skalą ocen.

Popularne w ostatnim tygodniu:

[Recenzja] Arthur Blythe - "Lenox Avenue Breakdown" (1979)

Autor: Opublikowano:
Obraz
Dzisiejszą publikację tej recenzji miałem zaplanowaną jeszcze zanim dotarła do mnie wieść o śmierci gitarzysty Jamesa "Blood" Ulmera. "Lenox Avenue Breakdown" to jeden z najbardziej cenionych albumów, w których nagrywaniu brał udział. Oczywiście nie on jest tu głównym bohaterem, lecz saksofonista Arthur Blythe, który płytę sygnuje swoim nazwiskiem, a ponadto jest autorem całego repertuaru. W składzie znalazł się też Jack DeJohnette, basista Cecil McBee oraz grający na perkusjonaliach Guillermo Franco, a sekcję dętą uzupełnili flecista James Newton i tubista Bob Stewart. Nietypowe instrumentarium jednorazowego septetu wyróżnia go spośród innych jazzowych składów. Album wyprodukował Bob Thiele, najbardziej znany ze współpracy z Johnem Coltrane'em. Arthur Blythe na saksofonie altowym zaczął grać w wieku kilkunastu lat, a jako nastolatek grywał już w grupach rhythm and bluesowych, dopóki nie odkrył jazzu. W 1969 roku, jako dziewiętnastolatek, zadebiutował fonografic...

CZYTAJ DALEJ »

[Recenzja] Laurence Pike - "Possible Utopias for Jazz Quintet" (2026)

Autor: Opublikowano:
Obraz
Tytuł tego albumu jest podwójnie mylący. Bo żadnego kwintetu tu nie ma. Grający na bębnach i różnych instrumentach klawiszowych Laurence Pike zarejestrował trzy utwory w duecie z saksofonistą Benem Lernerem, po jednym z klawiszowcami Novakiem Manojloviciem i Nico Callahanem, a pozostałe dwa samodzielnie. Nie do końca też jest to jazz. Ściślej rzecz biorąc, nie jest to czysty jazz, a synteza różnych gatunków, w której nie mniej istotną rolę pełnią wpływy ambientu, elektroniki oraz post-rocka. To raczej rodzaj eksperymentu myślowego, przełożonego następnie na muzykę, jak potencjalny kwintet jazzowy mógłby dziś poszukiwać wyzwolenia od oczekiwanych przez wszystkich schematów. Także tych stosowanych od siedmiu dekad w jazzie free - rozwiązania, które wówczas dawały wolność, od dawna są już dla muzyków raczej ograniczeniami. Początkiem tego projektu były rozważania Pike'a, jak brzmiałaby muzyka, gdyby uwolnić ją od oczekiwań późnego kapitalizmu? W jaki sposób jazzman z wyidealizowanej k...

CZYTAJ DALEJ »

[Recenzja] Swans - "Birthing" (2025)

Autor: Opublikowano:
Obraz
Dość niespodziewanie jednym z moich największych zeszłorocznych zaskoczeń był najnowszy album Swans. "Birthing" to powrót zespołu Michaela Giry do formy. I to pomimo braku istotnych zmian w składzie czy samej muzyce. A przecież wydawało się, że obecna koncepcja artystyczna została już kompletnie wyeksploatowana na pięciu poprzednich, bardzo długich przecież albumach. Jedynie przedostatni z nich "Leaving Meaning." trwa wyraźnie poniżej dwóch godzin, przy czym wciąż przekracza pojemność pojedynczego kompaktu. To zresztą właśnie tam po raz pierwszy dawało się odczuć pewne sygnały wyczerpania formuły, co do którego kolejny "The Beggar" nie pozostawił już żadnych wątpliwości. Mechanizm powstawania "Birthing" był podobny, jak w przypadku innych albumów Swans w XXI wieku. Gira najpierw przygotował szkice utworów na gitarę akustyczną, by następnie ogrywać je z zespołem podczas rocznej trasy koncertowej. Na żywo przybierały formę kilkunastominutowych impr...

CZYTAJ DALEJ »

[Recenzja] Boards of Canada - "Inferno" (2026)

Autor: Opublikowano:
Obraz
"Inferno" to niewątpliwie najważniejsza premiera poprzedniego miesiąca. Wyjątkowo zresztą nudnego i pełnego muzycznych rozczarowań. W przypadku pierwszego od trzynastu lat albumu Boards of Canada oczekiwania musiały być spore. Mowa przecież o jednym z kluczowych twórców elektroniki przełomu wieków, którego wydane wówczas albumy "Music Has the Right to Children" i "Geogaddi" to niekwestionowana klasyka nurtów IDM oraz downtempo. Kolejne płyty nie były już może tak istotne, jednak rozwijały stylistykę zespołu. Długa przerwa wydawnicza poprzedzająca "Inferno" mogła jednak sugerować twórczy kryzys Mike'a Sandisona i Marcusa Eoina, co potęgowało moje obawy, że także oni dołączą do listy moich faworytów, którzy w maju nie dowieźli z nową muzyką. Tymczasem po kilku odsłuchach "Inferno" mam dość pozytywne odczucia, choć z zastrzeżeniami. Największą wadą jest to, jak bardzo wykalkulowany jest to album. Duet Boards of Canada po raz pierwszy w...

CZYTAJ DALEJ »

[Recenzja] Miles Davis - "The Complete Live at the Plugged Nickel 1965" (1995)

Autor: Opublikowano:
Obraz
Setna rocznica urodzin wielkiego trębacza, kompozytora, bandleadera oraz innowatora jazzu - wypadająca dokładnie dzisiaj - nie jest szczególnie hucznie obchodzona. Przynajmniej jeśli chodzi o nowe wydawnictwa. Bo trudno uznać za wielkie wydarzenie fonograficzne kolejne wznowienie rejestracji występów w chicagowskim Plugged Nickel, które pojawiło się na początku roku. Reedycja daje jednak dobry powód, by przypomnieć ten historyczny materiał. To właśnie podczas tej serii występów istniejący od około roku skład, nazwany z czasem przez krytyków Drugim Wielkim Kwintetem Milesa Davisa, przedstawił własną koncepcję  anty-muzyki . Davis upodobał sobie granie w kwintecie w połowie lat 50. i - ze sporadycznymi odstępstwami - trzymał się tej formuły do końca kolejnej dekady. Pierwszą w miarę stabilną konfiguracją personalną był skład z Johnem Coltrane'em, Redem Garlandem, Paulem Chambersem i Phillym Joe Jonesem. To on zyskał miano Wielkiego Kwintetu, do którego z czasem dodano liczebnik porzą...

CZYTAJ DALEJ »