[Recenzja] The Aynsley Dunbar Retaliation - "Doctor Dunbar's Prescription" (1968)



Muzycy The Aynsley Dunbar Retaliation na swoim drugim albumie, "Doctor Dunbar's Prescription", całkiem porzucili eksperymenty z debiutu. Tym razem nie ma ani jednego utworu, w którym próbowano by przełamać stylistyczne schematy wysunięciem na pierwszy plan sekcji rytmicznej. Wręcz przeciwnie, zespół ogranicza się tu jedynie do powielania wszystkich możliwych klisz brytyjskiego bluesa. Tego typu granie zostało całkiem wyeksploatowane na wczesnych płytach Johna Mayalla, twórcy tego stylu. Od późniejszych wydawnictw oczekuję, że będą przynajmniej starały się wnieść coś nowego. Odtwórcze podejście w przypadku drugiego albumu grupy Dunbara jest szczególnie rozczarowujące, gdyż na jej debiucie takie próby podejmowano. Oczywiście, jest to wszystko bardzo solidnie zagrane. Powiedziałbym nawet, że te archetypowe kawałki łączące bluesowe patenty z rockową energią - i nie oferujące absolutnie nic więcej - wypadają tutaj lepiej niż na debiucie. Bardzo duży postęp słychać w grze gitarzysty Johna Moorheada oraz w śpiewie Victora Broxa. Ten drugi dodaje tutaj też dużo swoją grą na organach i - rzadziej - na kornecie. Świetnie wypada też sekcja rytmiczna, nawet w takim graniu pokazująca większe umiejętności niż perkusiści i basiści znacznej części bluesrockowych grup. Zresztą Aynsley Dunbar i Alex Dmochowski zwrócili uwagę samego Franka Zappy, który kilka lat później zaprosił ich do swojego zespołu. Ogólnie "Doctor Dunbar's Prescription" to bardzo przyjemna płyta, ale słuchanie jej nie ma większego sensu, jeśli nie jest się wielbicielem takiej stylistyki, któremu nie przeszkadza brak oryginalności.

Ocena: 7/10



The Aynsley Dunbar Retaliation - "Doctor Dunbar's Prescription" (1968)

1. Change Your Low Down Ways; 2. The Fugitive; 3. Till' Your Lovin' Makes Me Blue; 4. Now That I've Lost You; 5. I Tried; 6. Call My Woman; 7. The Devil Drives; 8. Low Gear Man; 9. Tuesday's Blues; 10. Mean Old World

Skład: Victor Brox - wokal, instr. klawiszowe, gitara, kornet; John Moorshead - gitara; Alex Dmochowski - gitara basowa; Aynsley Dunbar - perkusja i instr. perkusyjne
Producent: Ian Samwell


Komentarze

Popularne w ostatnim tygodniu:

[Recenzja] Death - "Human" (1991)

[Recenzja] Republika - "Nowe sytuacje" (1983) / "1984" (1984)

[Recenzja] Present - "This Is NOT the End" (2024)

[Zapowiedź] Premiery płytowe kwiecień 2024

[Recenzja] Extra Life - "The Sacred Vowel" (2024)