9 września 2015

[Recenzja] Taste - "I'll Remember" (2015)



Bardzo dobrze, że ktoś dba, aby nie zatarła się pamięć o irlandzkim wirtuozie gitary, Rorym Gallagherze. W Polsce muzyk ten jest już niestety praktycznie zapomniany. Świadczy o tym chociażby fakt, że żadna polska strona internetowa - nawet te rzekomo zajmujące się muzyką - nie przypomniała o 20. rocznicy jego śmierci, która wypadła w czerwcu tego roku. Cóż, nie zginął od samobójczego strzału w głowę lub od przedawkowania narkotyków, więc dla polskich "dziennikarzy" nie istnieje. Na szczęście na świecie wciąż ukazują się nowe albumy z jego twórczością. Niedawno do sklepów trafił kolejny - czteropłytowy boks "I'll Remember", przypominający jego najwcześniejsze dokonania, jeszcze z triem Taste, istniejącym w latach 1966-70. Wydawnictwo, elegancko wydane w formie książki, zawiera materiał z obu studyjnych albumów zespołu, demówki, a także niepublikowane wcześniej alternatywne wersje utworów, studyjne i koncertowe. Do kompletu zabrakło tylko zawartości trzech albumów koncertowych wydanych w latach 70. ("Live Taste", "Live at the Isle of Wight" i "In Concert").

Podstawę pierwszej płyty zestawu stanowi niezatytułowany debiut Taste z 1969 roku. To przede wszystkim porywające, rozimprowizowane granie bluesrockowe, kojarzące się z Cream (np. "Blister of the Moon", "Sugar Mama", "Born on the Wrong Side of Time", "Catfish"), a nawet z debiutującym niedługo wcześniej Led Zeppelin ("Same Old Story", "Dual Carriageway Pain"). Urozmaicenie stanowi akustyczny "Hail", a także nieco jazzujące "Leavin' Blues" i "I'm Moving On". We wszystkich nagraniach niepodzielnie rządzi Gallagher - jeden z najwybitniejszych gitarzystów bluesrockowych (umiejętnościami dorównywał takim sławom, jak Hendrix, Clapton czy Page), a także dobry wokalista; rola sekcji rytmicznej - basisty Richarda McCrackena i perkusisty Johna Wilsona - najczęściej ogranicza się do akompaniamentowania liderowi. Na dysku znalazły się także premierowe nagrania - alternatywne wersje sześciu utworów z albumu. Nieco inne jest brzmienie, bardziej spłaszczone, ale poza tym niewiele różnią się od albumowych odpowiedników - jeżeli nie liczyć, że w tych wersjach "Dual Carriageway Pain" i "Same Old Story" nie ma partii wokalnych, a "Catfish" jest krótszy o ponad minutę i zawiera inne solówki Gallaghera.

Druga płyta zawiera oczywiście drugi album zespołu, "On the Boards", oryginalnie wydany w 1970 roku. Tym razem cały materiał został skomponowany przez Rory'ego (na debiucie trio sięgnęło także po kilka cudzych kompozycji) i wyróżnia się większą różnorodnością. To już nie tylko blues/hard rock (np. "What's Going On", zeppelinowy "Eat My Worlds", "I'll Remember"), ale także utwory wyraźnie inspirowane folkiem ("If the Day Was Any Longer", "See Here"), a nawet jazz rockiem ("It's Happened Before, It'll Happen Again" i "On the Boards", w których Rory zagrał nie tylko na gitarze, ale również na saksofonie). Bonusy tym razem obejmują alternatywne wersje "Railway and Gun" (prawie minutę dłuższą od albumowej) i "See Here" (łagodniejszą od albumowej), a także cztery nagrania (średniej jakości) z niemieckiego programu telewizyjnego "Beat-Club", z których największe wrażenie robią dwa około dziesięciominutowe wykonania "It's Happened Before, It'll Happen Again", z wirtuozerskimi popisami wszystkich muzyków, szczególnie zaś Gallaghera, grającego zarówno na gitarze, jak i saksofonie (oczywiście nie jednocześnie).

Trzecia płyta to niewydane wcześniej nagrania koncertowe, pochodzące z dwóch koncertów, które odbyły się w 1970 roku - osiem ze Sztokholmu i pięć z Londynu. Szczególnie atrakcyjny jest ten pierwszy fragment. Całkiem przyzwoite brzmienie, porywające, pełne improwizacji wykonanie, oraz ciekawy repertuar. Zespół zaprezentował tu bowiem nie tylko świetne wersje utworów znanych z albumów (m.in. "What's Going On", "Sugar Mama", "Catfish"), ale również kilka bluesowych coverów ("Gamblin' Blues" Melvina Jacksona, "She's Nineteen Years Old" Muddy'ego Watersa), a także dwa utwory Gallaghera, których trio nie zdarzyło zarejestrować w studiu -  czadowy "Sinner Boy" i łagodny "At the Bottom" (oba zostały później nagrane, w nieco innych wersjach, przez Rory'ego na solowe albumy; "Sinner Boy" na niezatytułowany debiut z 1971 roku, a "At the Bottom" dopiero na wydany cztery lata później "Against the Grain"). Znacznie słabiej wypada fragment londyńskiego występu, ze względu na tragiczne, bootlegowe brzmienie. Wykonanie jest oczywiście na najwyższym poziomie (uwagę zwraca przede wszystkim 9-minutowa wersja "Eat My Worlds"), a repertuar tym razem bez niespodzianek - tylko utwory znane z albumów Taste.

Ostatni dysk przynosi najstarsze nagrania zespołu, jeszcze z oryginalną sekcją rytmiczną - basistą Erikiem Kitteringhamem i perkusistą Normanem D'Amerym. Pierwszych siedem utworów (wszystkie z nich to covery bluesowych standardów) zarejestrowano w 1967 roku, z myślą o wydaniu jako debiutancki album, do czego ostatecznie nie doszło. Materiał ukazał się dopiero po rozpadzie grupy, w 1972 roku, pod tytułem "Taste First" (album był później wielokrotnie wznawiany, pod innymi tytułami - m.in. "In the Beginning", "Take It Easy Baby", "The First and the Best"  - i z innymi okładkami, na których zamiast nazwy Taste widniało wyłącznie nazwisko Gallaghera). Nagrania te brzmią jeszcze dość zachowawczo, bliżej im do tradycyjnego bluesa niż hard rocka. Jednak już w nich słychać ogromny talent Rory'ego. Warto też zwrócić uwagę na całkiem niezłe brzmienie, które - mimo pojawiających się czasem zakłóceń - nie odstaje od tego z "Taste" i "On the Boards".

Kolejne dwa utwory to wczesne wersje "Blister on the Moon" i "Born on the Wrong Side of Time" z wydanego w 1968 roku debiutanckiego singla tria. Tutaj brzmienie jest zdecydowanie gorsze, ale poza tym kompozycje nie różnią się od późniejszych wersji. Całości dopełniają niepublikowane wcześniej nagrania koncertowe, również z 1968 roku. Rolę wstępu pełni świetna, choć zaledwie półtoraminutowa, hardrockowa interpretacja arii "Summertime" George'a Gershwina, a następnie pojawia się "Blister on the Moon", oraz kolejne covery: "I Got My Brand on You" Williego Dixona, a także połączone w całość "Rock Me Baby" Big Joe Williamsa, "Bye Bye Bird" Melvina Jacksona, "Baby Please Don't Go" Sonny'ego Boya Williamsona i "You Shook Me Baby" Dixona. Jakość bootlegowa, ale wykonanie jak zwykle rewelacyjne.

"I'll Remember" to rewelacyjne podsumowanie twórczości tria Taste i dowód, że już na tym etapie kariery Rory Gallagher był prawdziwym geniuszem, zarówno jako muzyk, jak i kompozytor. Szczególnie słychać to w nagraniach koncertowych, w których mógł w pełni rozwinąć skrzydła, gdyż nie ograniczały go żadne limity czasowe. Poziom wydawnictwa zaniża tylko obecność fatalnie brzmiących nagrań z londyńskiego koncertu na trzecim dysku.

Ocena: 9/10



Taste - "I'll Remember" (2015)

CD1: "Taste": 1. Blister on the Moon; 2. Leavin' Blues; 3. Sugar Mama; 4. Hail; 5. Born on the Wrong Side of Time; 6. Dual Carriageway Pain; 7. Same Old Story; 8. Catfish; 9. I'm Moving On; Bonus tracks: 10. Blister on the Moon (Alternate Version); 11. Leavin' Blues (Alternate Version); 12. Hail (Alternate Version); 13. Dual Carriageway Pain (Alternate Version); 14. Same Old Story (Alternate Version); 15. Catfish (Alternate Version)
CD2: "On the Boards": 1. What's Going On; 2. Railway and Gun; 3. It's Happened Before, It'll Happen Again; 4. If the Day Was Any Longer; 5. Morning Sun; 6. Eat My Words; 7. On the Boards; 8. If I Don’t Sing I'll Cry; 9. See Here; 10. I'll Remember; Bonus tracks: 11. Railway and Gun (Off the Boards Mix); 12. See Here (Alternate Version); 13. It's Happened Before, It'll Hapen Again (Beat Club TV Audio / Take 2); 14. If the Day Was Any Longer (Beat Club TV Audio); 15. Morning Sun (Beat Club TV Audio); 16.  It's Happened Before, It'll Happen Again (Beat Club TV Audio)
CD3: Live in Konserthuset, Stockholm, Sweden, 1970: 1. What's Going On; 2. Sugar Mama; 3. Gamblin' Blues; 4. Sinner Boy; 5. At the Bottom; 6. She's Nineteen Years Old; 7. Morning Sun; 8. Catfish; BBC Live in Concert, Paris Theatre, London, 1970: 9. I’ll Remember; 10. Railway And Gun; 11. Sugar Mama; 12. Eat My Words; 13. Catfish
CD4: "Taste First": 1. Wee Wee Baby; 2. How Many More Years; 3. Take It Easy Baby; 4. Pardon Me Mister; 5. You've Got to Pay; 6. Norman Invasion; 7. Worried Man; 1968 Major Minor Single: 8. Blister on the Moon; 9. Born on the Wrong Side of Time; Live at Woburn Abbey Festival, UK, 1968: 10. Summertime; 11. Blister on the Moon; 12. I Got My Brand on You; 13. Medley: Rock Me Baby / Bye Bye Bird / Baby Please Don’t Go / You Shook Me Baby

Skład: Rory Gallagher - wokal, gitara, harmonijka, saksofon; Richard McCracken - bass (CD1-3); John Wilson - perkusja (CD1-3); Eric Kitteringham - bass (CD4); Norman D'Amery - perkusja (CD4)
Producent: Tony Colton


Brak komentarzy

Prześlij komentarz