10 lutego 2014

[Recenzja] Plus - "The Seven Deadly Sins" (1969)



Jeden z najbardziej tajemniczych projektów w historii muzyki rockowej. Wiadomo, że jego pomysłodawcą był producencko-songwritterski duet Simon Napier-Bell / Ray Singier. To oni wpadli na pomysł koncept albumu, którego przewodnim tematem jest siedem grzechów głównych. Sami napisali też sześć z jedenastu zawartych tu utworów. Za pozostałe odpowiadają bracia Newman, gitarzysta Tony i perkusista Mike. Ta dwójka, oraz basista Max Simms, są jedynymi muzykami zaangażowanymi w nagranie, których nazwiska zostały umieszczone w opisie longplaya. Tajemnicą pozostaje nazwisko śpiewającego tu wokalisty lub wokalistów (porównując poszczególne utwory można mieć wątpliwości czy śpiewa jedna osoba czy kilka), a także muzyków grających na instrumentach smyczkowych (słychać je głównie we wstępach, np. "Avarice: Daddy's Thing" i "Pride: Pride") oraz klawiszowych. W dwóch utworach, "Gloria In Excelsis: Toccata" i "The Secrets: Devil's Hymn", pojawia się nawet chór, ale i na ten temat próżno szukać informacji na okładce.

Pod względem muzycznym, "The Seven Deadly Sins" to właściwie przegląd stylów popularnych pod koniec lat 60. Czasem muzycy grają z hard rockową mocą ("Sloth: Open Up Your Eyes", "Gluttony: Something to Threaten Your Family"), by po chwili zaproponować delikatne piosenki na pograniczu rocka psychodelicznego i folku ("Pride: Pride", "Envy: I'm Talking As a Friend"). Pojawiają się nawiązania do muzyki klasycznej (zwłaszcza w "Gloria In Excelsis: Toccata") i lekkie wpływy jazzu ("The Secrets: Devil's Hymn"), a z drugiej strony nie brak prostych, chwytliwych piosenek ("Introit: Twenty Thousand People" i jego bardziej skoczna wersja "The Dismissal: Twenty Thousand People", albo "Avarice: Daddy's Thing" i "Lust: Maybe You're the Same"). Wszystko to razem tworzy bardzo intrygującą całość.

Ocena: 7/10



Plus - "The Seven Deadly Sins" (1969)

1. Introit: Twenty Thousand People; 2. Gloria In Excelsis: Toccata; 3. Avarice: Daddy's Thing; 4. Pride: Pride; 5. Sloth: Open Up Your Eyes; 6. Wrath: Gemegemera; 7. The Secrets: Devil's Hymn; 8. Lust: Maybe You're the Same; 9. Envy: I'm Talking As a Friend; 10. Gluttony: Something to Threaten Your Family; 11. The Dismissal: Twenty Thousand People

Skład: Tony Newman - gitara; Max Simms - bass; Mike Newman - perkusja
Producent: Simon Napier-Bell i Ray Singer


Brak komentarzy

Prześlij komentarz

Pytania niezwiązane z powyższym tekstem proszę zadawać na stronie Q & A. Komentarze nie na temat będą kasowane.