9 października 2012

[Recenzja] Pearl Jam - "Binaural" (2000)



Nowym perkusistą Pearl Jam został Matt Cameron (z rozwiązanego niedługo wcześniej Soundgarden), a tym samym ukształtował się (prawdopodobnie) ostateczny kształt zespołu. Tytuł szóstego albumu, "Binaural", odnosi się do binauralnej techniki nagrywania dźwięku, którą wykorzystano w kilku utworach. Głównie z tego powodu longplay uznawany jest za jeden z najbardziej eksperymentalnych w dorobku grupy. W rzeczywistości jest bardzo przewidywalny, w znacznej części po prostu powielający patenty z poprzednich albumów.

Zespół upodobał sobie przeplatanie prostych, surowych kawałków o punkrockowym rodowodzie (np. "Breakerfall", "Gods' Dice" i "Evacuation", które są wyjątkowo nieciekawym otwarciem, "Grievance") i smętnych ballad ("Light Years", "Parting Ways" i, zwłaszcza, "Thin Air" - nie przypadkiem kojarzący się z pearljamową przeróbką "Last Kiss" Wayne'a Cochrana, która w poprzednim roku spektakularnie podbiła amerykańskie stacje radiowe). Zwraca uwagę nienajlepsze, jakby przytłumione brzmienie (np. w "Of the Girl", "Rival"), wymęczony wokal Eddiego Veddera i jakby pozbawiona energii gra instrumentalistów. Z całości bronią się nieliczne pojedyncze utwory. Jak przywołujące psychodeliczny klimat późnych lat 60. "Nothing as It Seems" (z partią gitary w stylu George'a Harrisona) i "Of the Girl", albo nastrojowy "Sleight of Hand". Pewną nowość w twórczości zespołu, choć raczej wątpliwej jakości, stanowi "Soon Forget", wystękany przez Veddera jedynie z akompaniamentem ukulele.

"Binaural" jest świadectwem postępującego lenistwa i rutynowego podejścia muzyków. Kilka udanych utworów nie jest w stanie zapobiec odczuciu okropnego znudzenia podczas słuchania tego albumu.

Ocena: 5/10



Pearl Jam - "Binaural" (2000)

1. Breakerfall; 2. Gods' Dice; 3. Evacuation; 4. Light Years; 5. Nothing as It Seems; 6. Thin Air; 7. Insignificance; 8. Of the Girl; 9. Grievance; 10. Rival; 11. Sleight of Hand; 12. Soon Forget; 13. Parting Ways

Skład: Eddie Vedder - wokal, gitara, ukulele (12); Mike McCready - gitara; Stone Gossard - gitara; Jeff Ament - bass, kontrabas; Matt Cameron - perkusja
Gościnnie: Mitchell Froom - instr. klawiszowe; April Cameron - altówka; Justine Foy - wiolonczela; Wendy Melvoin - instr. perkusyjne; Pete Thomas - instr. perkusyjne
Producent: Tchad Blake i Pearl Jam


3 komentarze:

  1. Test na to czy mam dobrą pamięć - to chyba zupełnie nowa recenzja, no nie? W sensie, że nie było chyba wcześniej "Binaural" na blogu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rzeczywiście nie było. Ale miałem go oceniony na RYMie (6/10), stąd na stronie ze zmianami w recenzjach informacja o niższej ocenie.

      Usuń
  2. To tu była recenzja "Binaural"? :o

    OdpowiedzUsuń

Pytania niezwiązane z powyższym tekstem proszę zadawać na stronie Q & A. Komentarze nie na temat będą kasowane.