17 lipca 2012

[Artykuł] Rock in Peace: Jon Lord (1941-2012)

To pierwszy wpis na tym blogu z tak smutnego powodu. Jon Lord - wybitny klawiszowiec, współzałożyciel Deep Purple, pomysłodawca łączenia muzyki rockowej z klasyczną - zmarł 16 lipca, w wieku 71 lat.

Jon Lord.
Urodził się 9 czerwca 1941 roku w Leicester w Anglii. W wieku pięciu lat zaczął naukę gry na instrumentach klawiszowych. Zafascynowany rock and rollem porzucił konserwatorium. W 1964 roku zagrał gościnnie w słynnym hicie The Kinks, "You Really Got Me". Pierwszym poważniejszym zespołem w którym grał był istniejący w latach 1964-67 The Artwoods, z którym nagrał album "Art Gallery" (1966). W 1967 dołączył do projektu perkusisty Chrisa Curtisa nazwanego Roundabout, gdzie poznał gitarzystę Ritchiego Blackmore'a, z którym rok później założył Deep Purple. 

Jon Lord był jednym z pierwszych muzyków, którzy wpadli na pomysł łączenia rocka z muzyką klasyczną - zwłaszcza barokową. Już w 1969 roku wspólnie z Blackmorem skomponował pełen rozmachu utwór "April", nagrany z udziałem orkiestry symfonicznej.  Jeszcze większy rozmach miały koncerty, które odbyły się na przełomie lat 60. i 70. Zespół wraz z towarzyszeniem orkiestr (najpierw The Royal Philharmonic Orchestra, potem The Orchestra of Light Music Society) wykonywał autorskie utwory Lorda, "Concerto for a Group and Orchestra" oraz "The Gemini Suite". Współpraca z orkiestrą szybko zmęczyła pozostałych muzyków, którzy woleli grać cięższe rzeczy, więc Lord został zmuszony do kontynuowania swoich eksperymentów poza zespołem. Koncertowa rejestracja "Concerto for Group and Orchestra" została wydana już w 1969 roku, natomiast wykonanie "The Gemini Suite" na płycie ukazało się dopiero w 1998 roku.

Początek lat 70. był dla Deep Purple okresem największej popularności, zespół osiągnął też szczyt swoich twórczych możliwości na - zdecydowanie rockowych - albumach "In Rock", "Fireball" oraz "Machine Head" i koncertowym "Made in Japan", na którym najlepiej słychać wirtuozerię Lorda i pozostałych muzyków. Pomiędzy kolejnymi trasami i sesjami w studiu, klawiszowiec nagrywał także albumy solowe. Pierwszym był soundtrack "The Last Rebel" (1971), w nagraniu którego uczestniczył m.in. wokalista Tony Ashton, który pojawił się także na trzecim, "First of the Big Bands" (1974). W międzyczasie Lord nagrał studyjną wersję "The Gemini Suite" (1972), wraz z sekcją rytmiczną Deep Purple, Ianem Paice i Rogerem Gloverem.

Po zawieszeniu działalności Deep Purple w 1976, Lord wydał swój najpopularniejszy solowy album, "Sarabande", a rok później wraz z Paicem i Astonem nagrał "Malice in Wonderland" (sygnowany nazwą Paice, Ashton & Lord). W latach 1978-84 był członkiem Whitesnake, udzielał się także na płytach George'a Harrisona ("Gone Troppo", 1982), Cozy'ego Powella ("Octopuss", 1982) i Davida Gilmoura ("About Face", 1984). W 1982 roku wydał kolejny solowy album, "Before I Forget", a w 1984 dołączył do reaktywowanego Deep Purple, z którym grał nieprzerwanie do 2002 roku.

W kolejnych latach Jon Lord działał głównie solowo, ale koncertował i nagrywał też z grupą The Hoochie Coochie Men, często udzielał się także na płytach innych wykonawców - np. w zeszłym roku zagrał w utworze "Out of My Mind" projektu WhoCares, stworzonego przez Iana Gillana i Tony'ego Iommi. W ostatnim czasie pracował nad nową, studyjną wersją "Concerto for a Group and Orchestra", wraz z takimi muzykami, jak Bruce Dickinson, Steve Morse i Joe Bonamassa. Dzieło ma trafić do sklepów we wrześniu.

Muzyk od roku chorował na raka trzustki. Zmarł w wyniku zatoru tętnicy płucnej.


Brak komentarzy

Prześlij komentarz

Pytania niezwiązane z powyższym tekstem proszę zadawać na stronie Q & A. Komentarze nie na temat będą kasowane.