3 maja 2017

[Recenzja] Taj Mahal - "Taj Mahal" (1968)



Amerykański bluesman Taj Mahal (właść. Henry Saint Clair Fredericks) od dawna był na mojej liście "do przesłuchania", jednak wciąż go omijałem, nie spodziewając się po jego płytach niczego nadzwyczajnego. Był to spory błąd. Debiutancki album artysty, zatytułowany po prostu "Taj Mahal", to jedno z najlepszych muzycznych wydawnictw, jakie w ostatnim czasie przesłuchałem. Teoretycznie jest to bardzo typowy longplay z elektrycznym bluesem, składający się w zdecydowanej większości ze standardów. Zagrane zostały jednak naprawdę porywająco, z mnóstwem bluesrockowej energii. Dynamicznego, niemal hardrockowego wykonania "Diving Duck Blues" (z repertuaru Sleepy Johna Estesa) mogłaby pozazdrościć niejedna "biała" kapela bluesowa. Z kolei tutejsza wersja "Statesboro Blues" (Blind Williego McTella) bez żadnych wątpliwości była inspiracją dla The Allman Brothers Band, gdy grali ten utwór podczas słynnych występów w Fillmore East. A "Leaving Trunk" (kolejna kompozycja Estesa) może i nie ma tutaj ciężaru późniejszej przeróbki Keef Hartley Band, ale wypada równie wspaniale. Oprócz kipiących energią utworów, znalazły się tutaj także dwa zagrane bardziej tradycyjnie, wolne bluesy - "Dust My Broom" (napisany przez Roberta Johnsona, ale oparty na wykonaniu Elmore'a Jamesa) i "The Celebrated Walkin' Blues" (nieznanego autorstwa). Wrażenie robi zwłaszcza ten drugi, rozimprowizowany do dziewięciu minut i interesująco wzbogacony partiami mandoliny.

Fantastyczne wykonanie bluesowych standardów, z mnóstwem porywających solówek na gitarze i harmonijce, napędzane energetyczną grą sekcji rytmicznej, a także ze świetnym wokalem, czynią debiut Taj Mahala jednym z najlepszych albumów bluesrockowych. Nie muszę już chyba dodawać, że gorąco polecam ten longplay?

Ocena: 8/10



Taj Mahal - "Taj Mahal" (1968)

1. Leaving Trunk; 2. Statesboro Blues; 3. Checkin' Up on My Baby; 4. Everybody's Got to Change Sometime; 5. EZ Rider; 6. Dust My Broom; 7. Diving Duck Blues; 8. The Celebrated Walkin' Blues

Skład: Taj Mahal - wokal, gitara, harmonijka; Jesse Ed Davis - gitara (1-7), pianino (3,6); Ry Cooder - gitara (1,2,4,5), mandolina (8); James Thomas - bass (1,2,4,5); Sandy Konikoff - perkusja (1,2,4,5); Bill Boatman - gitara (6,7); Gary Gilmore - bass (6,7); Cuck Blackwell - perkusja (6,7)
Producent: Bob Irwin i David Rubinson


1 komentarz:

Pytania niezwiązane z powyższym tekstem proszę zadawać na stronie Q & A. Komentarze nie na temat będą kasowane.