18 grudnia 2016

[Recenzja] Roy Harper - "Folkjokeopus" (1969)



Trzeci album Roya Harpera można podzielić na dwie części. Do pierwszej należą utwory o bardzo psychodelicznym i ewidentnie żartobliwym charakterze. Jak saloonowy "Manana", czy śpiewane irytującym falsetem "She's the One" i "Composer of Love". Ale też całkiem przyjemne, piosenkowe "Sgt. Sunshine" (nie tylko tytułem wywołujący skojarzenia z Beatlesami) i "Exercising Some Control" (przypominający z kolei barrettowski Pink Floyd). Longplay ma też drugie, bardziej poważne i, nie ma co ukrywać, ciekawsze oblicze. Inspirowany muzyką dalekowschodnią, oparty na akompaniamencie sitaru "In the Time of Water", posiada nie tylko fantastyczny klimat, ale także prześliczną melodię. Ponad ośmiominutowy, w większości instrumentalny "One for All" to natomiast porywający popis gry na gitarze akustycznej. Choć stanowi ona całe instrumentarium, na pewno nie można narzekać na monotonię. Najważniejszym utworem jest jednak "McGoohan's Blues" - hołd dla brytyjskiego aktora Patricka McGoohana. Wbrew tytułowi, nie ma nic wspólnego z bluesem - to ponad 17-minutowa kompozycja w stylu Boba Dylana, z bardzo długim tekstem, przez większość czasu śpiewanym do jednostajnego akompaniamentu gitary akustycznej. Jest w tym pewna monotonia, ale jednak coś sprawia, że trudno się od tego utworu oderwać. Dopiero w ostatnich pięciu minutach zaczyna się dziać nieco więcej, zmienia się melodia i dochodzą kolejne instrumenty - w tym pianino Nicky'ego Hopkinsa.

"Folkjokeopus" to bardzo niespójny album, brzmiący jakby ktoś wymieszał utwory co najmniej dwóch różnych wykonawców i wydał je na jednej płycie. Roy Harper zdecydowanie lepiej wypada w tych folkowych utworach, w których może popisać się wirtuozerską grą na gitarze akustycznej i talentem do tworzenia rewelacyjnych melodii. Natomiast te psychodeliczne utwory mają swój urok, lecz ich poziom jest zdecydowanie poniżej umiejętności Harpera.

Ocena: 7/10



Roy Harper - "Folkjokeopus" (1969)

1. Sgt. Sunshine; 2. She's the One; 3. In the Time of Water; 4. Composer of Life; 5. One for All; 6. Exercising Some Control; 7. McGoohan's Blues; 8. Manana

Skład: Roy Harper - wokal, gitara, sitar
Gościnnie: Nicky Hopkins - pianino; "Russ" - bass; Clem Cattini - perkusja; Jane Scrivener - wokal (1); Ron Geesin - ?; Mox Gowland - ?
Producent: Shel Talmy


Brak komentarzy

Prześlij komentarz

Pytania niezwiązane z powyższym tekstem proszę zadawać na stronie Q & A. Komentarze nie na temat będą kasowane.