19 października 2016

[Recenzja] Willie Dixon - "I Am the Blues" (1970)



Willie Dixon to jedna z najważniejszych i najbardziej wpływowych postaci muzyki bluesowej. Urodził się w 1915 roku w stanie Mississippi, zaś w latach 30. wyemigrował do Chicago. Początkowo dzielił swój czas między boksem (w 1937 roku zdobył tytuł mistrza wagi ciężkiej) i muzyką. W latach 40. poświęcił się już całkowicie tej drugiej pasji, występując - jako wokalista i basista - w licznych bluesowych zespołach. Punkt zwrotny w jego karierze nastąpił w 1951 roku, gdy rozpoczął pracę w wytwórni Chess Records. Jako producent, aranżer, kompozytor i muzyk sesyjny współpracował z czołowymi przedstawicielami chicagowskiego bluesa. W tym okresie nagrał też kilka albumów sygnowanych wspólnie z Memphisem Slimem.

W 1969 roku Dixon zarejestrował swój pierwszy solowy album. Zatytułował go "I Am the Blues" - nieco zarozumiale, ale miał do tego pełne prawo jako kompozytor niezliczonych standardów bluesowych. W latach 50. i 60. przyniosły one popularność innym bluesmanom, tym razem zostały nagrane przez ich kompozytora. Dixon wybrał dziewięć utworów, które oryginalnie zarejestrowali Howlin' Wolf ("Back Door Man", "Spoonful", "I Ain't Superstitious", "The Little Red Rooster"), Muddy Waters ("You Shook Me", "I'm Your Hoochie Coochie Man", "The Same Thing"), Otis Rush ("I Can't Quit You, Baby") i Willie Mabon ("The Seventh Son"). Wszystkie  z nich - może z wyjątkiem "The Same Thing" i "The Seventh Son" - to niekwestionowana klasyka bluesa.

Zresztą nie tylko bluesa. Utwory te zostały nagrane także przez niezliczonych wykonawców rockowych, żeby wspomnieć tylko o The Rolling Stones ("The Little Red Rooster"), Johnie Mayallu ("I Can't Quit You, Baby"), Cream i Ten Years After (obie grupy sięgnęły po "Spoonful"), The Doors ("Back Door Man"), The Jeff Beck Group ("You Shook Me", "I Ain't Superstitious"), Led Zeppelin ("You Shook Me", "I Can't Quit You, Baby"), The Allman Brothers Band ("I'm Your Hoochie Coochie Man"), albo Climax Chicago Blues Band ("The Seventh Son"), czy nawet zespoły bardziej odległe od bluesa, jak Motörhead (znów "I'm Your Hoochie Coochie Man") i Megadeth ("I Ain't Superstitious"). Rockowi wykonawcy sięgali też chętnie po inne, niezawarte na tym albumie kompozycje Dixona, jak chociażby "Evil" czy "I Just Want to Make Love to You" (oryginalnie nagrane przez - odpowiednio - Wolfa i Watersa).

Na "I Am the Blues" utwory są zaaranżowane w podobny sposób, co ich oryginalne wersje. Mamy tu więc do czynienia ze stricte bluesowym graniem, na swój sposób bardzo energetycznym (nie licząc dwóch bardziej stonowanych kompozycji - "I Can't Quit You Baby" i "You Shook Me"), ale niezbyt ciężkim brzmieniowo i pozbawionym rozbudowanych improwizacji. Tu chodzi przede wszystkim o osiągnięcie specyficznego klimatu, budowanie napięcia i dramaturgii. Ważną rolę odgrywają teksty, a muzyka jest ściśle związana z emocjonalnym śpiewem Dixona. Akompaniament stanowi bardzo typowe dla bluesa instrumentarium: gitara, harmonijka i pianino jako instrumenty solowe, a także wyrazista sekcja rytmiczna, z pulsującym basem i mocna perkusja. Warto dodać, że wśród towarzyszących Dixonowi w nagraniach muzyków, znalazło się kilka ważnych dla sceny chicagowskiego bluesa postaci, jak słynny harmonijkarz Walter Horton czy pianiści Lafayette Leake i Sunnyland Slim.

"I Am the Blues" może być świetnym wprowadzeniem do chicagowskiego bluesa. Willie Dixon zebrał tutaj większość swoich najlepszych kompozycji, będących zarazem absolutną klasyką gatunku. Każdy wielbiciel klasycznego rocka z pewnością zna ich urockowione przeróbki, warto więc przekonać się jak brzmią w wykonaniu ich autora.

Ocena: 9/10



Willie Dixon - "I Am the Blues" (1970)

1. Back Door Man; 2. I Can't Quit You, Baby; 3. The Seventh Son; 4. Spoonful; 5. I Ain't Superstitious; 6. You Shook Me; 7. (I'm Your) Hoochie Coochie Man; 8. The Little Red Rooster; 9. The Same Thing

Skład: Willie Dixon - wokal i bass; Johnny Shines - gitara; Clifton James - perkusja; Lafayette Leake - pianino; Sunnyland Slim - pianino; Walter Horton - harmonijka
Producent: Abner Spector


Brak komentarzy

Prześlij komentarz

Pytania niezwiązane z powyższym tekstem proszę zadawać na stronie Q & A. Komentarze nie na temat będą kasowane.