19 sierpnia 2015

[Recenzja] Colosseum - "The Grass Is Greener" (1970)



Okładka wygląda znajomo? Owszem, ponieważ "The Grass Is Greener" to po prostu amerykańska wersja albumu "Valentyne Suite". Czemu zatem poświęcam jej osobną recenzję? Otóż dość mocno różni się ona od swojego europejskiego odpowiednika. Przede wszystkim pominięto utwór "The Kettle" i dwie pierwsze części "Valentyne Suite" (fragmenty te były już wydane w Stanach, na tamtejszej wersji debiutanckiego "Those Who Are About to Die Salute You"), a zamiast tego dodano cztery nowe kompozycje. Ale to nie wszystko, ponieważ w czterech powtarzających się utworach ("Elegy", "Butty's Blues", "The Machine Demands a Sacrifice" i "The Grass Is Greener") oryginalne partie gitarowe i wokalne Jamesa Litherlanda (poza śpiewem w "Elegy") zostały zastąpione partiami nowego muzyka, Clema Clempsona. Zabieg zupełnie niepotrzebny - wokal nie tylko pozostał najsłabszym ogniwem tych utworów, ale wręcz wypada w nich znacznie gorzej, niż w wersjach oryginalnych.

Pozostałe cztery utwory to już nagrania zupełnie nowe, chociaż aż trzy z nich to covery. Jedynie "Lost Angeles" to autorska kompozycja członków grupy (Dicka Heckstall-Smitha i Dave'a Greenslade'a), dość zresztą nijaka. Na plus zaliczyć trzeba świetną solówkę Clempsona, reszta utworu brzmi jednak jak wymuszona - być może przez bezpłciowy śpiew Clema. Partia wokalna zniża także poziom energetycznego "Jumping Off the Sun" (z repertuaru jazzowego pianisty Mike'a Taylora, z którym niegdyś występowali Jon Hiseman i Tony Reeves) oraz "Rope Ladder to the Moon" (utworu Jacka Bruce'a z albumu "Songs of a Tailor", na którym grał Hiseman - chociaż akurat nie w tej kompozycji). Siłą rzeczy najlepiej wypada tutaj interpretacja "Bolero" Maurice'a Ravela, ze względu na brak partii wokalnej, a przy okazji zachwycająca rewelacyjnymi improwizacjami muzyków.

"The Grass Is Greener" to dość dziwny zbiór starych i nowych utworów, który najwyraźniej powstawał w pośpiechu - świadczy o tym nie tylko ilość cudzych utworów, ale też fakt, że zespół nie zdążył przed nagraniem znaleźć wokalisty z prawdziwego zdarzenia. Nastąpiło to dopiero jakiś czas po premierze albumu, a został nim Chris Farlowe (późniejszy wokalista Atomic Rooster, znany również z solowych albumów Jimmy'ego Page'a).

Ocena: 6/10

PS. Utwory "Bolero", "Rope Ladder to the Moon" i "The Grass is Greener" w Wielkiej Brytanii zostały wydane na kompilacji "The Collectors' Colosseum" (1971).  "Jumping Off the Sun" również się na niej znalazł, ale w wersji ze śpiewem Farlowe'a i dodatkowymi gitarowymi partiami Clempsona. Repertuaru dopełnił utwór "I Can't Live Without You" - nagrany w 1968 roku, jeszcze z Litherlandem w składzie - a także trzy kompozycje znane już z albumu "Those Who Are About to Die Salute You" ("Those About to Die", "Beware The Ides of March" i "Walking in the Park").



Colosseum - "The Grass Is Greener" (1970)

1. Jumping Off the Sun; 2. Lost Angeles; 3. Elegy; 4. Butty's Blues; 5. Rope Ladder to the Moon; 6. Bolero; 7. The Machine Demands a Sacrifice; 8. The Grass Is Greener

Skład: Dave "Clem" Clempson - gitara i wokal; Tony Reeves - bass; Jon Hiseman - perkusja; Dick Heckstall-Smith - saksofon, flet (7); Dave Greenslade - instr. klawiszowe, dodatkowy wokal (7); James Litherland - wokal (3)
Producent: Tony Reeves i Gerry Bron


2 komentarze:

  1. Zgadzam się . Niedopracowany materiał.

    OdpowiedzUsuń
  2. wyjatkowo niechlujna plyta jak na Colosseum....vocal to masakra...

    OdpowiedzUsuń