15 marca 2013

[Recenzja] Anthrax - "Sound of White Noise" (1993)



"Sound of White Noise" to pierwszy album Anthrax z Johnem Bushem na miejscu Joey'a Belladonny. Nowy wokalista zespołu wsławił się tym, że na początku lat 80. odrzucił propozycję śpiewania w Metallice, wybierając karierę w koszmarnym Armored Saint. Nie jest do dobry zastępca dla wszechstronnego Belladonny. Jego niski głos i wąska skala stały się dla grupy ograniczeniem. Choć możliwości nowego wokalisty raczej nie były jedynym powodem, dla którego grupa postanowiła odrzucić thrashową agresję i szybkie tempa (pozostał jednak ciężar). Początek lat 90. to przecież czas ogromnej popularności grunge'u - i muzycy Anthrax postanowili spróbować swoich sił w takiej stylistyce. W tym celu nawiązali nawet współpracę z Davem Jerdenem, producentem m.in. albumu "Dirt" Alice in Chains.

Rezultat jest jednak mało przekonujący. Zresztą nie mogło z tego wyjść nic dobrego - uznany metalowej niszy zespół porzucił swój styl, by grać modną muzykę. A nawet więcej - stać się podróbką młodszych od siebie wykonawców, ze wskazaniem na wspomniany Alice in Chains. Album zresztą brzmi jakby był tylko dodatkiem do jednego hitu, "Only". To akurat całkiem niezły kawałek, najlepszy z okresu kiedy w grupie śpiewał Bush. Udana jest jeszcze ballada "Black Lodge", z bardzo chwytliwym refrenem. Niestety, reszty albumu nie słucha się łatwo - głównie z powodu przytłaczającego, ciężkiego brzmienia. Ale nie to jest jedynym problemem. Dużo tu przesadnie długich utworów, w których nic się nie dzieje ("Potter's Field", "Packaged Rebellion", "Invisible"). Jeszcze gorsze są fragmenty, kiedy grupa włącza do muzyki elementy rap metalu ("Hy Pro Glo", "1000 Points of Hate", "Burst", "This Is Not an Exit").

"Sound of White Noise" to okropny album. Zbyt nowoczesny dla fanów "klasycznego" Anthrax, zbyt ciężki dla wielbicieli grunge'u. Spodobać się może co najwyżej miłośnikom nowoczesnego metalu, o ile nie odrzuci ich wokal Busha.

Ocena: 4/10



Anthrax - "Sound of White Noise" (1993)

1. Potter's Field; 2. Only; 3. Room for One More;4. Packaged Rebellion; 5. Hy Pro Glo; 6. Invisible; 7. 1000 Points of Hate; 8. Black Lodge; 9. C11H17N2O2SNa (Sodium Pentathol); 9. Burst; 10. This Is Not an Exit

Skład: John Bush - wokal; Dan Spitz - gitara; Scott Ian - gitara; Frank Bello - bass; Charlie Benante - perkusja
Gościnnie: Vincent Bell - gitara (8); Angelo Badalamenti - syntezatory, orkiestracja, gitara (8); Kenny Landrum - syntezatory
Producent: Dave Jerden i Anthrax


Brak komentarzy

Prześlij komentarz