18 stycznia 2013

[Recenzja] The Doors - "L.A. Woman" (1971)



"L.A. Woman" to ostatni album, w którego nagrywaniu brał udział Jim Morrison. Wokalista zmarł kilka miesięcy po premierze, w dość tajemniczych okolicznościach. Już to by wystarczyło, żeby longplay cieszył się kultowym statusem. Faktem jest jednak, że prezentuje się on znacznie lepiej od dwóch poprzednich. Trafiło tu kilka naprawdę chwytliwych utworów ("Love Her Madly", "Hyacinth House"), choć niestety nie brak też nieco nużących kawałków bluesowych ("Cars Hiss by My Window", "Crawling King Snake").

"L.A. Woman" wyróżnia się wśród albumów Doorsów - po raz pierwszy w ich twórczości gitara odgrywa większą rolę, niż klawisze. Trudno się temu dziwić, skoro nie tylko gra tu dodatkowy gitarzysta, ale w "Been Down So Long" sam Manzarek chwycił za ten instrument. Zaskoczeniem może być utwór "L'America", w którym pojawia się mroczny motyw gitarowy, przywodzący na myśl Black Sabbath. Z kolei w instrumentalnej części "The WASP", hammondowe solo Manzarka może kojarzyć się z Deep Purple. Pomijając jednak ten fragment, jest to najsłabszy utwór z tej płyty, za sprawą mówionej partii Morrisona.

Na albumie znalazły się także dwa dłuższe utwory: rozimprowizowany, tytułowy "L.A. Woman", oraz jazzrockowy "Riders on the Storm". Ten drugi to jedno z największych arcydzieł zespołu - a właściwie całej muzyki rockowej. Został wydany na singlu tuż przed śmiercią Morrisona, jednak mimo tego doszedł zaledwie do 14. miejsca na liście Billboardu - najwidoczniej okazał się zbyt ambitny, aby odnieść sukces komercyjny.

Ocena: 8/10

PS. W 2012 roku ukazała się dwupłytowa reedycja albumu. Na pierwszej płycie, poza oryginalnym albumem, znalazły się dwa dodatkowe utwory: piękna ballada "Orange County Suite", w nowej wersji, z dogranymi partiami Kriegera i Manzarka (w znanym wcześniej demo słychać było tylko głos Morrisona i jego grę na pianinie); oraz przeróbka "(You Need Meat) Don't Go No Further" Williego Dixona, śpiewana przez Manzarka (oryginalnie wydaną na stronie B singla "Love Her Madly"). Drugi dysk zawiera alternatywne wersje siedmiu utworów z albumu, a także dwa nieznane wcześniej utwory: "She Smells So Nice" i cover "Rock Me" B.B. Kinga.



The Doors - "L.A. Woman" (1971)

1. The Changeling; 2. Love Her Madly; 3. Been Down So Long; 4. Cars Hiss by My Window; 5. L.A. Woman; 6. L'America; 7. Hyacinth House; 8. Crawling King Snake; 9. The WASP (Texas Radio and the Big Beat); 10. Riders on the Storm

Skład: Jim Morrison - wokal; Ray Manzarek - instr. klawiszowe, gitara; Robby Krieger - gitara; John Densmore - perkusja
Gościnnie: Jerry Scheff - bass; Marc Benno - gitara (3-5,8)
Producent: Bruce Botnick i The Doors


Brak komentarzy

Prześlij komentarz